Od Alexa

Nie wiedziałem co o tym wszystkim myśleć. Odkąd pojawiły się w mieście wampiry, Sam i reszta jego rodzinki mieliśmy kłopoty. Zaczynałem tęsknić za spokojnym i nudnym życiem jakie wiedliśmy zanim wszystko się skomplikowało. Wtedy nie mieliśmy problemów. Raz na jakiś czas jakiś młodziutki wampir pojawiał się na naszym terytorium a my się go pozbywaliśmy. Teraz? Nie mogłem spokojnie usiąść.. cały czas musiałem się martwić o moich najbliższych. 

Rodzice wrócili z delegacji. 

-Zostaniecie z małą? Muszę jechać do warsztatu. -zapytałem mamy. 

-Stało się coś?

-Nie nie.. wiesz co skarbie? Bardzo chętnie bym została z wnuczką ale musimy jechać do firmy.. Nie możesz zabrać małej?

-Mogę a Alyssa?

-Wyszła gdzieś.

-Co? Gdzie?

-Chciała się przewietrzyć. Daj spokój kochanie. Duża jest już. 

-No wiem..

Mama mnie przytuliła. Przyzwyczaiłem się że więcej ich nie ma niż są ale myślałem że chociaż posiedzą teraz dłużej w domu. 

Ubrałem małą i wsadziłem w wózek. 

-No to spacerek.-powiedziałem.

Do warsztatu nie miałem daleko a świeże powietrze dobrze nam zrobi. Miałem też nadzieję że spotkam gdzieś po drodze Alyssę. 

Tak te się stało. Zobaczyłem ją w kawiarni. Siedziała przy oknie i patrzyła gdzieś. 

Chciałem wejść do niej i z nią porozmawiać tylko czy był sens? Znowu bym miał omijać prawdę? Chciałem jej wszystko powiedzieć. 

Poszedłem dalej. Może odzyska niedługo pamięć. 

Chłopaki siedzieli w warsztacie. Na szczęście nie było tu tej Łowcy. 

-Siema!-powiedział Jackson.

-Jak tam?-zapytałem.

-A robota się kręci. Heeeej ślicznotko.-powiedział.

Zaczął stroić miny nad wózkiem a Kath się śmiała. 

-Bo Ci tak zostanie.-odparł Seth wchodząc do warsztatu.-Siema Alex. 

-Musimy porozmawiać. Jack zajmiesz się małą?

-Nooo jaaasneee. Taatuś się nieee martwiii-odparł nadal się wygłupiając rozbawiając tym Katherine.

Uśmiechnąłem się.

Poszedłem z Sethem na zaplecze. 

-Co się dzieje?

-Twoje przeczucia sie sprawdziły.

-Co do tej dziewczyny?

-Thm. Jest Łowcą i knuje jak nas wybić.

-Nas?

-I nas i wampiry.

-A co my jej zrobiliśmy?

-Nie my ale my oberwiemy jeśli nie pomożemy wampirom.

-Pijawki.. a nie mówiłem by je wykończyć? Same przez nie problemy..

-Masz zadanie. Musisz rozkochać w sobie tą dziewczynę. Wtedy uda nam się ją wpędzić w pułapkę.

-Dlaczego ja?

-Bo podobno jest tobą zainteresowana.

-Mną? Nie wiem... Co bym miał robić?

-To co Seth umie najlepiej. Bądź sobą.. A i ona nie może się niczego domyślić.

-JA pierdzielę.. -westchnął i przeczesał włosy.

-Mogę na ciebie liczyć?

-Przecież wiesz że dla rodziny zrobię wszystko. Tylko szkoda że pijawki zyskają na tym. 

-Nic z tym nie zrobimy.

-Dobra. Zobaczę co uda mi się zrobić tylko potrzebuje czasu.

-Spokojnie masz czas.

Poklepałem go po ramieniu i wróciliśmy do Jacksona który bawił się z Kath. Zastanawiałem się czy ona aby na pewno jest dorosły. No ale humor to mu zawsze dopisywał. 

-Jackson zajmę się tym motocyklem. -powiedział Seth.

-Na pewno? Ona chciała go jak najszybciej odebrać..

-Spokojnie.

Nasze oczy się spotkały. Wiedziałem że mnie nie zawiedzie.